Een mooi gebouwde corsowagen, maar een gewaagd idee volgens de jury. Hij was tweeledig. Voor de jury was het verhaal duidelijk maar het publiek miste de clou. Op het park stond het perron en deze bleef hierop staan. Op de route waren 4 haltes geplaatst maar was niet duidelijk wat de bedoeling hiervan was. Deze waren echter wel mooi met dahlia’s beplakt.

Publiek hier meer in betrekken door mensen te vragen om in te stappen. Waanzinnig mooi gebouwd maar in de binnenkant van de wagen was het hout met schroeven vast gemaakt, dit had ook geniet moeten worden. Afwerking van het hout verdiend een aandachtspunt. Het onderstel was roestig en had mooi zwart gemaakt kunnen worden voor een betere eerste indruk.
Verwachting was dat de wielen gingen draaien maar helaas. De kerkbanken waren subliem. Stijltjes van de ramen op dezelfde manier beplakken. Hiermee wordt bedoeld dat er verschillende methodes zijn gebruikt. De ramen waren t.o.v. de mensen die in de City Express stonden te groot. Geluid mocht harder en wam niet over. Figuratie had meer gemogen, meer interactie met het publiek.