Historisch Archief Beltrum

Zoeken

Info Meester Nelissenstraat

Nelissen-

straat

Info

Info Meester Nelissenstraat

Gebouwd van 1977 t/m 1982

De bewoners van de Meester Nelissenstraat wilden midden jaren zeventig wel eens samen iets doen. Af en toe een stukje fietsen bijvoorbeeld… en ach, ook wel samen een corsowagen bouwen. Harrie Berentsen, Harrie Ribbers en Henk Koster pakten de handschoen op en namen het voortouw voor de oprichting van een buurtvereniging annex wagenbouwgroep.

 

Groepshistorie

Al ras na de oprichting van de buurtvereniging annex wagenbouwgroep Meester Nelissenstraat meldden zich ook doorgewinterde wagenbouwers als Gerrie Luttikholt en de familie Hofstede. De wagenbouw van de Meester Nelissenstraat maakte een vliegende start, doordat de materialen van de in 1975 met wagenbouwen gestopte school werden overgenomen.

 

Om een goede corsowagen te kunnen bouwen, heb je een goed onderstel nodig. Een taak voor de techneuten van de straat: Joop te Vogt en Leo Wolterink. Nadat het perfecte onderstel was gelast en geschroefd, kon worden begonnen met de bouw. Het bouwtoneel was in of rond de voormalige zuivelfabriek. Een groep van zeven tot acht mannen stortte zich – onder leiding van Henk Koster – op de corsowagenbouw. Meer bouwers waren niet te mobiliseren. Reden was dat in de Meester Nelissenstraat veel middenstanders woonden. Ze steunden de wagenbouw financieel, maar het ontbrak hen aan tijd om mee te werken. In de laatste week, wanneer de puntjes op de i moesten worden gezet en er moest worden geplakt, was de opkomst wel voldoende groot.
Tot 1980 was het de Grolse kant van de Meester Nelissenstraat tot en met Dute die meedeed aan de wagenbouw. Gebrek aan menskracht had tot gevolg dat in 1980 de hele Meester Nelissenstraat erbij kwam. Zo kwam er weer meer geld binnen, maar de verwachte uitbreiding van bouwers bleef uit.

 

Het bouwen van een wagen gebeurde bij de Meester Nelissenstraat op een pragmatische manier. Een aantal buurtgenoten kwam bij elkaar met de vraag: wat gaan we doen? Als er een idee was, gingen de bouwers foto’s maken of zoeken en werd het gemaakte of gevonden beeld nagebouwd. Deze manier van bouwen – zonder tekening of maquette – resulteerde er regelmatig in dat een bouwsel weer werd afgebroken, omdat bijvoorbeeld de verhoudingen niet klopten. Het spreekt voor zich dat de bouwer in kwestie niet blij werd. Hij had de hele avond gewerkt om iets op te bouwen en zag het vervolgens gesloopt worden.

 

In 1982 werd door de bouwers van de Meester Nelissenstraat de laatste wagen gebouwd. Door de uitbreiding van de groep had men financieel weliswaar meer armslag gekregen, maar het aantal bouwers was ver onder de maat. Er vonden nog wel fusiebesprekingen plaats met de wagenbouwers van de Kampstraat, maar dat bracht geen soelaas.

Anekdotes

Dat bij bouwen van een corsowagen soms niet zonder gevaar is, merkten de bouwers van de Meester Nelissenstraat ook. In de vloer van de bouwlocatie – de oude zuivelfabriek – zaten diverse gaten. Hier liepen de buizen van de diverse gesloopte installaties doorheen. Door één van die gaten viel een grote, zware pijp. De pijp miste een verdieping lager op een haar na Joop Huinink (Spilman). De schrik zat er zo in, dat er die avond niet meer werd gebouwd!

#

Lijm zorgde ook voor de nodige strubbelingen tijdens en vooral ook na de bouw. Enkele plakkers werden bijvoorbeeld zo ziek van een dag boven de lijm hangen, dat ze zelfs kermismaandag nog in bed door konden brengen.